گل پسر ما شایان

یه هفته ای میشه که اومدم خونه ی مامان اینا . اینجا هر چند هوا شرجیه و شایان هم عرق سوز میشه ولی حسابی بهش خوش می گذره . با پدرجون میرن تو حیاط و کوچه .شایان هم از اینکه خاله کوثر میاد پیشش و باهاش حرف میزنه و بازی می کنه خیلی کیف می کنه . چند روز پیش با مادربزرگهام و پدر بزرگا و دایی ام اینا رفتیم به جنگل ساری . واقعا از هوای پاک و خنکش لذت بردیم . پسرم روحیه اش عوض شد . الهی قربونت برم مامانی فقط یه کم بابت دل دردت اذیت شدی ولی پسر خوبی بودی ... ...

عزیزم چون وقت نکردم تا الان وبلاگتو درست کنم حالا برای جبرانش چند تا از عکسهای قبلیتو می ذارم . ...

شهریور ماه سال 91 بود که فهمیدم تو دل من یه خبرایی هست و یه فرشته ی کوچولو از آسمون اومده تو دلم تا رشد کنه تا 9 ماه بعد بیاد بیرون . اون موقع بود که حس مادرانه را درک کردم و الان که این فرشته ی کوچولو سه ماه از اومدنش می گذره این حس رو با تمام وجود فهمیدم . شایان عزیزم من با نفسهای تو زنده ام . با وجود تو وجود دارم . ای کاش اینو می فهمیدی ... شایان تو شایسته ی بهترین هایی . تو سزاوار خوبیهایی . به همین خاطر نام تو رو شایان انتخاب کردم و ای کاش دیگران اینو می فهمیدن . دوستت دارم عسلم ...

...